Overdenking op zondagavond 19 mei 2019: HC antw 19 en 20

Heidelberger catechismus, Zondag 6/7, vraag en antwoord 19 en 20

Schriftlezing: Marcus 16:15-16

Geloof

I de grond

In Jezus Christus is zaligheid. Ook voor mij. Hoe weet ik dat?

Niet door af te gaan op mijn ervaring van Gods nabijheid, niet door af te gaan op mijn gevoel van schuld, niet door af te gaan op wat ik daarvan merk in mijn levensloop. Maar door af te gaan op wat het Evangelie mij verkondigt. Namelijk dat er in Jezus Christus vrede met God is en dat God ook mij goedgezind is om ook mij dat te geven. De doop is onderstreping daarvan.

Dat geeft een stabiel geloofsleven. Ook in tijden van Godsverberging, schuldgevoel en beproeving door tegenspoed. 

II de noodzaak

Niet iedereen wordt zalig. Ook niet iedereen die het Evangelie hoort. Het geloof is de beslissende factor.

We zijn al onder het oordeel. Als er niets veranderd gaan en blijven we verloren. Ongeloof neemt het Evangelie niet serieus. Daardoor stellen we de overgave aan de Heere uit, of we blijven toch op afstand van Jezus. Het geloof vertrouwt zich aan de Heere toe, om Hem te laten doen wat Hij aanbiedt. 

Die scheiding is er onder hen die het Evangelie horen, in het Evangelienet zijn. Daarom: beproeft uzelf of u in het geloof bent! De prediking dient ook hierin Jezus na te spreken.

De oorzaak van het ongeloof is onze onwil en vijandschap. De oorzaak van het geloof is Gods werk, Zijn verkiezing.

III de vrucht

De eerste vrucht is: Christus ingelijfd worden. In Zijn lichaam opgenomen.

1. van Hem te zijn en te blijven.
2. wat van Hem is, geldt ook mij
3. Hij beschermt mij.
4. er is verbondenheid: Wijnstok – rank, Bruidegom – bruid.

Deze verlossing maakt dankbaar en verdiept de zondesmart.

De tweede vrucht is: al Zijn weldaden aannemen. Dus: eerst Jezus Zelf, dan zal Zijn weldaden. Om dagelijks op te nemen van de rekening die Hij voor ons gevuld heeft. Hadden we maar dagelijks een grote hand. Wie het meeste mag gebruiken en genieten, zal he diepste buigen in ootmoed en verwondering.

Vragen om te bespreken of te overdenken:

1. Herkennen we de strijd om een stabiel geloofsleven? Helpt het antwoord van de catechismus ons hierbij?
2. Het geloof is levensnoodzakelijk. Wat zou dat willen betekenen voor ons, voor de prediking en voor onze houding naar anderen toe?  
3. Wat heeft de vergelijking van de gelovigen en Christus met de bruid en de Bruidegom ons te zeggen?  
4. Wat kan een gelovige hinderen om rijk te leven van alle weldaden in Christus?